Home   |   Biography   |   Teachings   |   Art   |   Schedule   |   News   |   Resources  
"Dzogchen" calligraphy by the Dzogchen Ponlop Rinpoche
Biografia ENESDEFRITPL

VII Dzogczena Ponlopa Rinpocze
Karma Sungrap Ngedon Tenpa Gjalcena (ur. 1965)

7th Dzogchen Ponlop
VII Dzogczen Ponlop
Dzogczen Ponlop Rinpocze uznawany jest za jednego z czołowych uczonych i mistrzów medytacji swojego pokolenia w tradycji Ningma i Kagju buddyzmu tybetańskiego. Cechuje go przenikliwy intelekt, poczucie humoru i przejrzysty styl nauczania. Biegle posługuje się językiem angielskim i doskonale zna zachodnią kulturę i technologię. Rinpocze jest także znakomitym kaligrafem, artystą plastykiem i poetą.

Rinpocze jest płodnym nauczycielem i autorem. Jego nauki są szeroko publikowane w magazynie Bodhi i w innych pismach. Ostatnie książki Rinpoczego to Umysł Poza Śmiercią (Snow Lion Publications, 2007) Wnikliwa mądrość: Dążenie Samantabadry (Snow Lion Publications, 2006) i Dzikie przebudzenie (Shambhala Publications, 2003). Rinpocze jest oddany pracy zachowania tradycji buddyjskiej na wschodzie i wspierania wiernego przekazu buddyzmu na zachód.

Dharma Chakra Center, Rumtek, Sikkim, Indie. Zdjęcie: Danielle.
Dharma Chakra Center, Rumtek, Sikkim, Indie. Zdjęcie: Danielle.

Szkolenie w Tradycjach Linii

7th Dzogchen Ponlop, age 15
VII Dzogczen Ponlop w wieku 15 lat
Dzogczen Ponlop Rinpocze urodził się w 1965 roku w klasztorze Rumtek (Dharma Czakra) w Sikkimie (Indie). Jego Świątobliwość XVI Gjalłang Karmapa przepowiedział rodzicom jego narodziny jeszcze przed poczęciem. Jego ojcem był Damczo Jongdu, Sekretarz Generalny Jego Świątobliwości XVI Karmapy, a matką - pochodząca z rodziny intelektualistów i artystów -Lekszej Drolma. Po przyjściu chłopca na świat Jego Świątobliwość Karmapa, głowa linii Kagju buddyzmu tybetańskiego, natychmiast rozpoznał w nim siódmego w linii inkarnacji Dzogczena Ponlopa i intronizował go w klasztorze Rumtek w 1968 roku.

Bardzo wcześnie Rinpocze otrzymał schronienie buddyjskie i ślubowanie bodhisattwy od Jego Świątobliwości i został wyświęcony na mnicha w 1974 roku. Przyjął większość nauk buddyjskich i inicjacji w tradycji Kagju i Ningma od Jego Świątobliwość XVI Gjalłanga Karmapy i Jego Świątobliwość Dilgo Khjence Rinpocze. Rinpocze studiował także i otrzymał wiele przekazów od Alaka Zenkara Rinpocze, Trangu Rinpocze, Tulku Urgjena Rinpocze, Kalu Rinpocze i wielu innych mistrzów. Głównym nauczycielem Rinpoczego jest Khenpo Cultrim Gjamco Rinpocze, wielce szanowany wędrowny jogin naszych czasów.

J.Ś. XVI Karmapa i DPR w Berkeley, CA, 1980
J.Ś. XVI Karmapa i DPR w Berkeley, CA, 1980
Zdjęcie: Thomas Mitchell.
W wieku dwunastu lat rozpoczął studia filozofii buddyjskiej w szkole podstawowej w Rumteku. W roku 1980 Rinpocze po raz pierwszy odbyło podróż do Europy, USA, Kanady i Południowo-Wschodniej Azji z XVI Karmapą. Służąc jako asystent Jego Świątobliwości, udzielał nauk i uczestniczył w licznych ceremoniach wykonywanych podczas tej podróży.

W 1981 roku podjął naukę w Instytucie Wyższych Studiów Buddyjskich Karma Śri Nalanda w klasztorze Rumtek, filii Uniwersytetu Sampurnanant Sanskrit w Waranasi, w Indiach. Otrzymał tradycyjne wykształcenie w zakresie filozofii buddyjskiej, psychologii, logiki i debaty.

J.Ś. XVI Karmapa i DPR w Karme Choling, Vermont, 1980
J.Ś. XVI Karmapa i DPR
w Karme Choling, Vermont, 1980.
Rinpocze pracował w studenckiej opiece społecznej Instytutu przez trzy lata. Został głównym bibliotekarzem nowej biblioteki Instytutu. Był redaktorem naczelnym Nalandakirti Journal i corocznego wydawnictwa prezentującego zarówno wschodnie jak i zachodnie poglądy buddyjskie.

W maju 1990 zdał egzaminy w Instytucie i otrzymał tytuł Ka-rabdziampa oraz Aczarji – mistrza filozofii buddyjskiej Uniwersytetu Sampurnanant Sanskrit w Waranasi. Ka-rabdziampa znacz dosłownie „ten z nieprzesłoniętą wiedzą pochodzącą z pism”. Ten tradycyjny tytuł w Kagju jest odpowiednikiem tytułu gesze z tradycji Gelug.

Następnie Rinpocze ukończył kursy w języku angielskim oraz studia porównawcze religii na uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku.

Zachowanie Linii i Nauczanie

Rinpocze dużo podróżuje i naucza w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Od 1990 każdego roku okrąża ziemię, naucza i wspiera ośrodki buddyjskie na całym świecie. Nadzoruje centra w Europie i Ameryce Północnej, zajmujące się studiowaniem i medytacją. Aktywnie działa na rzecz rozwoju i adaptacji tradycyjnego buddyjskiego wykształcenia wśród zachodnich studentów.

W celu łączenia technologii komputerowych i tradycyjnych tybetańskich studiów, Rinpocze założył w 1994 Nitartha international - organizację edukacyjną z siedzibą w Nowym Jorku. Nitartha wykorzystuje technologie informatyczne we wspomaganiu studiów tybetańskich i kształceniu oraz zachowaniu starożytnej literatury Tybetu w formie elektronicznej. Wspiera także tworzenie witryn internetowych dla licznych projektów dharmicznych, na przykład Nalandabodhi.org.

W 1996 roku wspierał założenie Instytutu Nitartha w Ameryce Północnej, koncentrującego się na programach studiowania buddyzmu, w których Rinpocze jest głównym nauczycielem. Od 1996 roku Rinpocze z wykładami filozofii i języka odwiedza także Uniwersytet Naropy w Boulder w Kolorado.

W roku 1997, celem zachowania prawdziwej linii szkół Ningma i Kagju, Rinpocze założył Nalandabodhi. W roku 1998, na prośbę Jego Świątobliwości XVII Gjalłanga Karmapy, został dyrektorem Instytutu Kamalasila w Niemczech.

W 2003, za radą Kenczena Cultrim Gjamco Rinpocze, założył Nalanda West, nowe międzynarodowe centrum Nalandabodhi w Seattle, miejsce dla nauk i przekazu czystej mądrości buddyzmu na zachód.

Współczesny Umysł, Starożytna Mądrość

Rinpocze piastuje także ważną funkcję w liniach Ningma i Kagju. Jako opat klasztoru Dzogczen, Rinpocze jest wysokiej rangi mistrzem Ningmapy. Ponadto w 1979 roku w Rumteku (Sikkim, Indie) Jego Świątobliwość XVI Karmapa, głowa linii Kagju, formalnie ustanowił i oficjalnie ogłosił VII Ponlopa Rinpocze jednym z dzierżawców linii Karma Kagju i synem serca Jego Świątobliwości Karmapy.

Rinpocze mieszka w Seattle, stanie Waszyngton w USA.

Tłumaczył: Tomasz Szczygielski

→ Historia Linii Dzogczenów Ponlopów

← Poprzednia Strona   ↑ Powrót do Góry