Namkha Ysal (?-1726)
I Dzogchen Ponlop
Pierwszą inkarnacją w linii Dzogczena Ponlopa był Namkha Ysal (ok. połowy XVII w – 1726), wielki wędrujący jogin, asceta, i urzeczywistniony mistrz medytacji ze wschodniego Tybetu. Dzierżawca nauk Ningthik szeroko nauczał i przekazywał linię Dzogczen Khadro Ningthik i powiedziane jest, że był emanacją dwunastowiecznego jogina
Sziła Y, jednego z ośmiu synów serca Milarepy i wcześniejszego dzierżawcy linii Ningthik
Melonga Dordże (1243 -1303). Ponlop Namkha Ysel pracował razem z Drupłang Pema Rigdzinem, pierwszym Dzogczenem Rinpocze w zakładaniu znanej siedziby Ningmapy
Klasztoru Dzogczen. Po śmierci Drupłanga Pema Rigdzina został opatem klasztoru Dzogczen.
Urodził się w Do – Kham Nakszoe w rodzinie jogina Secy, wielkiego świeckiego adepta tantry, który mocami jogicznymi pokonał liczne brutalne, negatywne energie. Od młodego wieku Namkha Ysel dawał wiele znaków dojrzewającego potencjału rodziny Mahajany i praktykował jogiczną dyscyplinę tantryczną. Zwany Lodro, swoim działaniem pokazywał urzeczywistnienie praktyk Wadżrajany.
Nazwisko Namkha Ysel (Czyste Światło Nieba) odnosi się do natury nieba tak jak w cytacie:
Podstawą nazwiska jest cecha nieba;
Cecha nieba nie istnieje.
Ktokolwiek prawdziwie urzeczywistnia jak to jest,
Jest bodhisattwą.
Wielki jogin Kagju przekazał mu Cykle Jednego Smaku, Sześć Dharm Naropy, nauki szeptanej linii Reczungpy i inne instrukcje głębokiej ścieżki Mahamudry. Praktykował bardzo gorliwie i urzeczywistnił praktyki nadi, prany i bindu. W celu wzmocnienia Jogicznej Dyscypliny Wglądu, utrzymywał praktykę Awadhuti i wędrował, nie posiadając stałego miejsca zamieszkania. Odwiedził święte miejsce Cari, traktowane jako będące Deła Koti, w których znajdują się dwadzieścia cztery Święte Miejsca Tantry.
Trochę później spotkał Drupłanga Pema Rigdzina w jaskini Khenbar Samten i studiował z nim. Drupłang Pema Rigzin przekazał mu wiele nauk, w tym instrukcje Dzogczen a szczególnie Dzogczen Khandro Ningthik.
Powrócili do wschodniego Tybetu i kiedy dotarli do doliny Rudam w regionie Derge, Drupłang Pema Rigzin zobaczył pomyślne znaki co do budowy głównej siedziby. W tym samym czasie Namkha Ysel przejął czynności administracyjne we współpracy z Drupłangiem Pema Rigzinem, który zajął się pozyskaniem środków na budowę znanego klasztory Dzogczen, Orgjen Samten Czoling.
Przez lata praktykował w odosobnieniu w różnych pustelniach w regionie Do-Kham we wschodnim Tybecie. Urzeczywistnił ostateczną naturę Dzogczen i doskonalił Cztery Wizje.
Podczas praktyki w jaskini Mokhim Drupłang Pema Rigzin odszedł w paranirwanę i Namkha Ysel został dzierżawcą tronu klasztoru Dzogczen, który pod jego kierownictwem i zarządem stale się rozwijał. Znany był szczególnie z założenia i kierowania ośrodka odosobnień, w którym wcześniej udzielał instrukcji do Dzogczen Khandro Ningthik. Prowadził mnichów i świecką sanghę na ścieżce medytacji, nauczając w różny sposób, poczynając od udzielania instrukcji wprowadzenia w naturę umysłu oraz rozwoju ich urzeczywistnienia. Zachęcał wielu do poświecenia całego życia na odosobnienie i z wielką życzliwością zapewniał to co niezbędne tym, którzy nie posiadali środków. Szeroko rozwinął centra medytacyjne Dzogczen i pod jego przewodnictwem wielu osiągnęło urzeczywistnienie i stało się doświadczonymi joginami.
Założył także klasztor Lekgon w Lingcang. Podróżując, odwiedzał inne klasztory i udzielał licznych nauk i instrukcji. Nadzorował budowę wielu posągów i budowli klasztornych. Ze względu na moc medytacyjnego samadhi miał dar jasnowidzenia i wiele różnych znaków urzeczywistnienia.
Po latach czynienia dobra niezliczonym istotom oraz wypełnieniu licznych działań, w tym rozpoznanie i intronizacja inkarnacji następnego Drupłanga Pema Rigdzina, oddał linię przekazu Dzogczen Khandro i zmarł w roku ognistego konia (1726) pośród cudownych znaków. Na polu kremacyjnym pojawiły się liczne relikwie, a niektóre powstawały z popiołów wiele lat po kremacji.
Główni uczniowie to inkarnacja Drupłanga Pema Rigdzina, Gjurme Tekciok Tenzin, brat Ponlopa Dzieon Kongtrul Namgjal i wielu innych wybitnych mistrzów tego czasu.
→ Pema Sangngak Tenzin (1731-1805), II Dzogczen Ponlop
← Poprzednia Strona ↑ Powrót do Góry
